dagen før og dagen eg reiste heim frå sjukehuset


kl.20.12

Turan eg

Heihei alle sammen.
yeah right

Hei deko so tar deko tid og gidda virkelig å lesa bloggen min. Uansett om den ikkje e så interessant. Eg ska heim eg, i måro. Klokko 13 ska eg reisa. Ca. Herregud, kjenne eg får hjerte bank. Ette øve 2 mnd her på sjukehuset, Haukeland Universitetssykehus. Eg skal heim til normale omgivelsar. Eg skal rett heim til ferie. Eg skal heim til venna. Verdens beste om eg får sagt da. Nå er det stille i fjøset. Eller på avdelingen. Men da e da ofta på denna tide. Fø eg e på hjerteavdeling med berre eldre folk. Eg øveleve. Unda 24 tima igjen. Eg glede meg virkelig til å komma heim å sjekka alt trøkket å helda meg oppdatert på alle par og alt sånn. Da ska bli gøøy.

Men eg gidda ikkje blogga meir eg.. har lite å sei. Me snakkas!!

kl.10.40

Fantastíco

Ok, eg e ikkje komme meg heim endå. Fortsatt på sjukehuset, ute av rommet. I kantino. Ja, du las rett, eg storkose meg i kantino. Med telefonen ved mi sida. Og rundt meg, ein haug med mennesker eg aldri har sett før. Da kryr av legestudenta, sjukepleiara, lega, innlagte, utlagte og besøkande. No sitte eg å snakke med Sindre og Anja på msn. Nåmmeeeen. Jadda. ^^
Eg føle da e mange so glor på meg når eg sitte her å skrive, innbilning.
På bordet te høgre framfor meg, sitte ein gjeng med.. nerda, e vel dei, e vel da eg ve kalla dei. Sånne so ikkje e so spesielt kule. Sikkert koslege. Men har sikkert mykje info om eit spesielt emne. Ja, eg vil ikkje uttala meg om folk eg ikkje kjenne, men eg gjere da uansett. Rett framfor meg. Sitte da ein eldre fyr, med kaffikopp i handa og VG framfor seg. Han brukar briller, men no tok han dei av. Denne mannen drakkk friskus, vil eg påstå. Meeen no gjekk han. Kanskje han merka at eg skreiv om han eller noko.
Eg ska looova deko, da e mange fine sjukepleiara eller studenta her. Da e fint. Derfor storkosar eg meg i kantino. Eg storkosar meg óg når eg har ein fin sjukepleiar. Men da e ikkje so rart.
Forresten, mange legestudenta har flott stil. Spesiell stil og annarleides stil. Eigen stil. Ok, ikkje mange, men nokon. Nokon få. Dei er kule.

Herregud so eg gleda meg te å komma meg heim. Å detta ;
Kjøpa meg nye kle.
Nyta alkohol.
Le so berre faen.
Sjå på 40″ i den stora senge mi på da stora rommet mitt.
KOSA meg på skulen.
Høstfesten.
Årboke.
Maria, Maren, Miriam, Marita, Anne, Monapus, Andrea, Evelyn, Frida < 3
Med andre ord. Eg ska KOSA meg.

Eg må forresten fjerna lappen so står Ingrid bur her på på døre mi, fø sjangsen fø at ho so ska bu der no heite Ingrid, e litt liten. Men da e jo litt håp. Eller, håp eller håp.

No kjøpe mammo twist. Og pappen kjem om ein time. Og ca klokko eitt so e me på vei heim.

No ska eg prata med legen vistnok. Sees.

kl.11.20
 
FY FLAAAATE.
Legen e treig. So no sit eg på avdelinga. Hjerteavdeling 2. Og ventar. Eg sit på ein stol og ventar. Forbi meg går alle mulige lega og sjukepleiara som ynskjer meg lukka til og håpar at det går bra med meg vidare. Eg sitte her å snakke med folk på msn eg. Og so fere eg no å suse på fjesboke as always. Før, om kveldane, kunne eg høyra eldre folk klaga over smerten og sånn. Ein kveld so kom jo da faktisk ein mann inn til meg. Nok om da. ^^
Eg lure på om da e noken so har dødd når eg har vore her. Eg har liksom ikkje vorte kjent med noken akkurat. Eg vart litt kjent med ein frå Sogndal. Men han reiste heim. Heldiggris. Ikkje heldigvis, men heldiggris. No vatt jo da og litt domt, eg drive å kalle ein eg nett so vidt kjenne for ein gris. Hehe. Skumle greie. No e da ei jenta på rundt min alder so går å vase rundt på avdelingen, ho spurte meg nettopp om da va internett her. Da e da. Ho hadde ei fin buksa på seg. Ho va egentlig ganske fin.
Og nett no so gjekk da ein gjeng med sjukepleiara forbi meg, kledd i kvite frakkar med navnet hengande på ein sånn greia på lommo. Noken e fortsatt meget vakre. Eg kunne tenkt meg å hatt ein sånn vakker sjukepleiar te mann. Nei, eg vil ha ein lege eg. Ein vakker lege og ikkje ein sånn stygg so eg har hatt. Kanskje eg skal bli lege. Nei, eg skal bli journalist eg. So kan eg skriva og folk kan lesa, og kanskje bry seg. Eg lika å skriva, eg kan sitje i timevis å berre skrive om ingenting, sånn som no. Eg skriv ikkje om noko spesielt interessant eigentleg. Viss da va da deko trudde. No må ikkje deko få deko sånne tanka om meg, sånne, ho Ingrid ho skrive so masse interessant ho, kvar dag blogge ho om interessante ting, ting so folk bryr seg om. Nei, da stemme ikkje da. Eg har skreve om sjukehusopphaldet mitt for da mesta. Eg har skreve om kor mykje eg hatar å ligga på sjukehus. No kommenterte ein sjukepleiar støvelettane mine 🙂 Uansett, eg har ikkje som mål å skriva om interessante ting, fordi eg ikkje har noko interessant å skriva om. Sjølvsagt, da har frista å skriva om mote å sånn. Men eg har ikkje so veldig peiling, eg bryr meg litt, men da e sikkert ikkje nok :p Når eg kjeme heim, te vennane mine, so ska eg visa deko kor fine dei e, eg ska ta bilde av de, eg ska leggja ut bilde av de. Heldige deko e. Mange av vennane mine har blogg. Les dei. Dei e ganske bra. Da e ganske kjekt når venninne og kompisa å sånn blogge, da e kjekt å lesa ka dei tenke. Fø da e ofta lettare å skriva ka ein har på hjerta, enn å sei da. DA forstår eg meget godt.
Fy faen so mange sjukepleiara da e på Haukeland. Da e heilt rart. Kvar dag mellom halv 11 og 13 eller noko, so kryr da av lega og sånn i kantino. Da e jæævla freaky. Menmen.
Ka ska eg skriva no då? Eg har ikkje meir å sei. Enn at eg glede meg vilt te å komma meg heim å leva eit normalt liv, endelig etter 2 mnd. Eg levde sikkert ikkje eit normalt liv i sommar heller. Va sikkert litt på potto. Eg huske svært lite. Elle jo, eg huske, men eg vil ikkje huska, trur eg va meget på potto. Men da e lika greit da faktisk. Eg blir fortalt, Maria fortelle. Detta blei eit laangt uinteressant innlegg. Lura på om noken gidda å lesa. Kommenter då vertfall, sånn at eg veit da e noken so lese desse tomme tankane mine.
Eg skrive sikkert meir, stay in touch.
Advertisements

4 thoughts on “dagen før og dagen eg reiste heim frå sjukehuset

  1. åååå ❤ nå begynte jeg skikkelig å tenke tilbake på de tidene der. Sommeren vår, og når du havnet på sykehuset – også hadde du spurt etter meg når du våknet, de gangene jeg var på besøk og aaaalt.

    Savner deg forresten!

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s