Mimring.


Ver forberedt på eit særdeles rotete innlegg.

Hei, du som ikkje får lov å lesa bloggen min, kom deg til helvete ut. Seriøst, eg meinar det. Uansett kor flink du meinar eg er til å skrive, stikk.  Hei, alle tanter og onklar. Hei, alle weirdos som eg ikkje har peiling på kven er. HEI!

For to år sidan så låg eg på sjukehus og hadde the time of my life. Rart å tenkje på at det er to år sidan allereie. To jævlige år, to lange år, to drittår.

Cry baby

Dagens godnyheit! Eg fekk kjøtdeig og spaghetti til middag – lykkerus!
I tillegg var tante Ellinor på besøk, fekk snop og chips =D
Oooooog Laila har vore her og gjort meg glad, eg har fått teikingar til å henga på veggen, dei ser svært flotte ut. Lars-Einar og Morten e flinke. Ja, Widar og ho Laila sjølv e ikkje so verst dei heller.
Solveig mi kjære syster kom heim frå syden i dag, gler meg veldig til ho kjem på besøk =D

Litt frustrasjon må eg få ut. Eg har mangfoldige tusen som eg vil og skal bruka på kle.
GJE MEG MOGLEGHEITA TIL DET!
Eg e stuck på detta sjukehuset og eg vette sintare å sintare. Psykologen irrtera vette av meg med kims leiken, den huske leiken.. Eg HAR ikkje hukommelse, og eg gidde ikkje trena på den med ein person som e irriterande. Sånn e da med den saken.

Ja, eg har ikkje hukommelse. Get over it.

btw, eg får kveldsmat om eit kvarter. BERRE fø da at eg liggje på sjukehus på ein avdeling med gamle folk. me NOT likes it

Dette skreiv eg for omtrent to år sidan. Og då fekk eg denne kommentaren. «akk, jeg syns litt synd i deg! Fordeom jeg egentlig heller kunne tenke meg å slappe av på sykehuset enn skolen innimellom :p» og då hadde eg litt lyst å drepe den som skreiv det. Det var Maria Stenersen som skreiv det, forrsten. Ikkje berre syntes ho LITT synd på meg, men ho fekk det til å virke som om det var kjekt og avslappande på sjukehuset. Men det var ikkje det verste, det verste var når nokon sa at dei visste korleis eg hadde det. «Å, eg veit korleis det er. Det er keisamt å liggje på sjukehus så lenge. Eg hugsar den gongen eg hadde brukke armen og måtte vera der i tre dagar.» FUCKYOULIKSOM. Eg hugsar då eg skreiv små, uinteressant innlegg på dialekt og fekk fleire kommentarar enn eg har fått med sju innlegg på denne bloggen. Eg var langt, langt, langt over gjennomsnittet bitter, forbanna, sur og nær sjølvmordspunktet då eg var innlagt. Eg hadde ein insane form for humor og sjølvironi i ekstreme mengder. Men eg er overraska over kor positiv eg faktisk var der óg. Men det var vel berre det at eg greide å sjå gleda i småting. Så las eg gjennom kommentarane. Ein gong spurte  Solveig(mi syster) kva eg ville ho skulle ta med bort til meg på sjukehuset, så sa eg: Lat meg sjå. Eg vil ikkje ha noko egentlig. Eg vil berre heim. Og eg vil ikkje ha vondt. Depressiv, seier du?

Når eg føle at sjukehusrommet, e mitt eiga rom, e da på tide å ta meg med heim.

Eg ville posta bileter av då eg hadde revet veneflonen ut. Eg fortalte om då dei skulle gå inn i lysken og plage hjarta. Å DRA TIL HELVETE DET VAR VONDT, forresten.
kan ikkje sjukepleiarane og div. lega slutta å gje oss falske forhåpninga? dei kan no la vera å sei noko i da heila viss ikkje da e sikkert..

Så gav legane oss falske forhåpningar. Dét var nok noko av det vanskelegaste. Det var på det punktet og den tida eg fortalte alle saman at; jaaa, eg kjem heim om ei veka! Men vart der ein månad til.
eg har ei venninna so spør ka eg ete om dagane.

ska me drepa ho?


Eg åt nesten ikkje på sjukehuset,bortsett frå sjokolade. Og gjekk difor ned eit par kilo. Gjekk forsåvidt opp ganske raskt når eg kom heim.
Koffø i helvete va da eg so havna på sjukehus? Kunne da ikkje vore noken eg ikkje likte, elle, faktisk, eg unne ingen detta. Detta e so jævlig. Eg har vore på so mange undersøkelsar, prøva og testa at eg ikkje kan navngje og sei kor mange gonga av kvar eg har tatt de. Faen. Eg vette so lei. Og eg blir so jævli sleten. Heilt utslått blir eg. Heldigvis e pappen her. Uten han hadde eg sove heile dagane, i dag fekk han meg faktisk med ut å gå. I sjukehusklede. Klokko var heldigvis 22, so da va svært lite folksamt. Me gjekk i garasjen faktisk. Chill. Kaldt og godt. Eg går jo so eg, ja. Eg går rart eg. Og eg har kompress på lysken fø svarten. Sånn svær rund greia. Drit da. Åsso har eg ein lang teip øve nedøve oppøve alt. I veien med andre ord. Herregud so eg glede meg te å komma meg heim å sleppa telemitri og veneflon. Da ska bli so godt. Deko so ikkje går med nål i hånde og lappa og ledninga på kroppen veit ikkje kor godt da e når da e vekke. Når eg dusje, e eg kvitt telemitrien. Jeei.
Men da ska bli godt. Eg kjem sikkert te å sova vekk dei fyste dagane eg e heima. Eller drikka meg so drita at eg havne på sjukehus igjen, pumping.
Neidå, alle deko tante og onkla, mor og far og sånn familie, eg ska ikkje drikka 🙂

Her klikka da litt for meg. Eg skreiv faktisk at eg ikkje unna min verste fiende å liggja på sjukehus. SÅ gale var det faktisk.
EG SKA HEIM I MÅRO KLOKKO EITT!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Her fann eg ut at eg skulle heim.

FY FLAAAATE.

Legen e treig. So no sit eg på avdelinga. Hjerteavdeling 2. Og ventar. Eg sit på ein stol og ventar. Forbi meg går alle mulige lega og sjukepleiara som ynskjer meg lukka til og håpar at det går bra med meg vidare. Eg sitte her å snakke med folk på msn eg. Og so fere eg no å suse på fjesboke as always. Før, om kveldane, kunne eg høyra eldre folk klaga over smerten og sånn. Ein kveld so kom jo da faktisk ein mann inn til meg. Nok om da. ^^
Eg lure på om da e noken so har dødd når eg har vore her. Eg har liksom ikkje vorte kjent med noken akkurat. Eg vart litt kjent med ein frå Sogndal. Men han reiste heim. Heldiggris. Ikkje heldigvis, men heldig
gris. No vatt jo da og litt domt, eg drive å kalle ein eg nett so vidt kjenne for ein gris. Hehe. Skumle greie. No e da ei jenta på rundt min alder so går å vase rundt på avdelingen, ho spurte meg nettopp om da va internett her. Da e da. Ho hadde ei fin buksa på seg. Ho va egentlig ganske fin.
Og nett no so gjekk da ein gjeng med sjukepleiara forbi meg, kledd i kvite frakkar med navnet hengande på ein sånn greia på lommo. Noken e fortsatt meget vakre. Eg kunne tenkt meg å hatt ein sånn vakker sjukepleiar te mann. Nei, eg vil ha ein lege eg. Ein vakker lege og ikkje ein sånn stygg so eg har hatt. Kanskje eg skal bli lege. Nei, eg skal bli journalist eg. So kan eg skriva og folk kan lesa, og kanskje bry seg. Eg lika å skriva, eg kan sitje i timevis å berre skrive om ingenting, sånn som no. Eg skriv ikkje om noko spesielt interessant eigentleg. Viss da va da deko trudde. No må ikkje deko få deko sånne tanka om meg, sånne, ho Ingrid ho skrive so masse interessant ho, kvar dag blogge ho om interessante ting, ting so folk bryr seg om. Nei, da stemme ikkje da. Eg har skreve om sjukehusopphaldet mitt for da mesta. Eg har skreve om kor mykje eg hatar å ligga på sjukehus.
No kommenterte ein sjukepleiar støvelettane mine 🙂 Uansett, eg har ikkje som mål å skriva om interessante ting, fordi eg ikkje har noko interessant å skriva om. Sjølvsagt, da har frista å skriva om mote å sånn. Men eg har ikkje so veldig peiling, eg bryr meg litt, men da e sikkert ikkje nok :p Når eg kjeme heim, te vennane mine, so ska eg visa deko kor fine dei e, eg ska ta bilde av de, eg ska leggja ut bilde av de. Heldige deko e. Mange av vennane mine har blogg. Les dei. Dei e ganske bra. Da e ganske kjekt når venninne og kompisa å sånn blogge, da e kjekt å lesa ka dei tenke. Fø da e ofta lettare å skriva ka ein har på hjerta, enn å sei da. DA forstår eg meget godt.
Fy faen so mange sjukepleiara da e på Haukeland. Da e heilt rart. Kvar dag mellom halv 11 og 13 eller noko, so kryr da av lega og sånn i kantino. Da e jæævla freaky. Menmen.
Ka ska eg skriva no då? Eg har ikkje meir å sei. Enn at eg glede meg vilt te å komma meg heim å leva eit normalt liv, endelig etter 2 mnd. Eg levde sikkert ikkje eit normalt liv i sommar heller. Va sikkert litt på potto. Eg huske svært lite. Elle jo, eg huske, men eg vil ikkje huska, trur eg va
meget på potto. Men da e lika greit da faktisk. Eg blir fortalt, Maria fortelle. Detta blei eit laangt uinteressant innlegg. Lura på om noken gidda å lesa. Kommenter då vertfall, sånn at eg veit da e noken so lese desse tomme tankane mine.
Eg skrive sikkert meir, stay in touch.

Dette skreiv eg medan eg venta på å få kunne reise heim. Eg hugsar den dagen. Fy faen, det var ei spesiell kjensle.
EG SKA MØTA KAIZERS ORHCESTRA PÅ KONSERTEN 24.OKTOBER!!! I GRIEGHALLEN!!!

Hahaha, dette skreiv eg då eg fann ut at eg skulle møte Kaizers. SICK oppleving!

fuck alt

Eg e heilt ødelagt. Skulen tar so jævlig på. Sjølvsagt, da e kjekt å komma tebake te gamle rutine og klassekamerata, men da e ikkje kjekt å ve dødssleten når eg kjeme heim. Eg kjem heim, ser litt på tv og so sovne eg. So våkne eg i 7-8 tide og so ser eg på tv, so leggje eg meg i 12-2 tide.. jæævla bra. I tillegg til denna elskbare deilige dagen min so har håve mitt og vendt seg te normale ting og begynt å dunka so uttav helvete. No kjenne eg og at eg begynne å bli sjuk. Å da e virkelige kirsebæret på bløtkako.. fuck, passa jævli å liggje sjuk no når høstfesten å prøva står fø tur. Jævla sjukehus har ødelagt meg totalt.
Sure, eg va slapp å
jævlig før, men no e da virkelig gale. Eg trudde og håpte at håveverket forsvant eg, eg håpte da va viruset eg, men ikkje faen. Betyr vel at eg ska begynna med akupunktur da, fø eg har tensjonshodepine, og kalt stresshodepine. Eg e no vel den personen so stressa minst, helvete.. eg blir so forbanna, eg blir so sur.. eitjævla år, har eg gått med håveverk, eit jævla år! fy faen so surt da e, ingen so forstår da før de har opplevd da, da e so jævli, da e so vondt, da e ingenting du kan gjera uten at du har vondt, helvete.
og deko foreldre, besteforeldre, tante, onkla og sånn so i da heila gidda å lesa detta pisset av noko klaging, drit i den
jævla banninge mi 🙂

Men, ting vart ikkje akkurat som eg håpa på då eg kom heim.
Veldig passande bilete, eg veit.
Advertisements

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s