Ting ordnar seg.


Kven skulle tru at alt ordna seg til slutt?

I fjor på denne tida var eg sjukemeld på tredje månaden, og eg såg ikkje særs lyst på livet. Eg var heldigvis ikkje så langt nede at det var vanskeleg å kome seg opp att, men eg følte meg ikkje bra. Eg hadde eit par jobbar eg ikkje trivst i, og som gjorde det ekstra vanskeleg å reisa på jobb.

Så plutseleg var eg i Nav sine hender, og dei ordna opp for meg. No har eg akkurat fått lærekandidatplass i ein barnehage, og eg trivst som berre juling. Eg har nettopp starta, og jobbar halvt, og hentar meg inn resten av tida. Eg er så himla glad for å vera i arbeid. For å vera blant andre vaksne mennesker og ha eit normalt liv. Eg skulle sjølvsagt ynskje at eg kunne klart ein 100% jobb og hatt ei god inntekt, men akkurat no er eg nøgd med å få jobba.

Altså, eg veit at det ikkje er nokon som les dette, men eg må berre få det ned, for eg er litt glad.

 

 

Advertisements

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s